Dün gece gerçekleşen AK Parti’nin 25. Kuruluş yıldönümü kutlamalarının rozet takma sahnesinde “algıcı medya” İzmir Büyükşehir Belediye Başkanı Cemil Tugay’ı aradı ama bulamadı.
Oysa birileri, bir süre önce CHP’den istifa edip “Bağımsız” kalmaya karar veren, üstelik dava arkadaşı Özgür Özel’in Yeni Parti’sine gitmeyi de ağırdan alan Tugay’ın kesinlikle AKP saflarına katılacağını dile getirmişlerdi aylarca…
Televizyon programlarında, sosyal medyada, köşe yazılarında sürekli bu konuyu işlediler. Hatta “mesleğimi bırakırım”, “kolumu keserim” (!) gibi iddia yürütenler bile oldu.
Kimsenin işine Cemil Tugay’ı arayıp, “Başkanım nedir bu durum, gerçek ne” diye sormak gelmedi. Çünkü nicedir gazetecilik “algı kirliliğine” yenik düşmüştü, kimsenin işine gerçekleri öğrenmek gelmiyordu.
İktidar kanadına yaranmak geçer akçeydi.
Ancak Cemil bey bu itibar suikastine karşı aylarca dik durdu. “Parti değiştirmeyeceğim, hepsi yalan” dedi, onca baskıya karşı da en net yanıtı da şu sözlerle verdi:
“Benim için önce İzmir geliyor. Bu şehrin çok önemli sorunları var. Öncelikle onları çözeceğim. Sonra da kendi siyasi yolumu çizeceğim.”
Aslında başkaları gibi en kolay yolu seçip AKP’ye kapağı atabilirdi Cemil Tugay... Gündem bunun için uygundu.
Yapmadı…
Hem her şeyini borçlu olduğu, tüm siyasi iklimini bildiği şehre, İzmir’e bunu yapamazdı, hem de yüreğine…
Çünkü konu AKP değildi, oylarıyla seçildiği CHP’lilere bir sorumluluğu, bir siyasi borcu vardı.
Onu ödemeden olmazdı.
***
Cemil Tugay’a yapılan itibar suikastini geçen ay kaleme aldığım yazımda belirtmiş ve bir bölümünde şunları yazmıştım:
“Ben şuna inanıyorum. İzmir’e başkan seçildiğinden beri Cemil Tugay’ın ısrarla söylediği bir söz var. “Ben İzmirlilerin oylarına ihanet etmem. Onların oyları bana emanet.”
Siyaset fırıldakları ne yapsa da ona bu sözünü yediremediler. İlk gün ne söylediyse, bugün da aynı inançla hareket ediyor Başkan Tugay.
Peki bir gün rüzgar tersine dönerse... Size tek şey söyleyebilirim, “O zaman Türkiye’de siyaset bitmiştir.”
Ben buna ihtimal vermiyorum. “
O gün yazdığım bu satırlarda dün olduğu gibi bugün de haklı çıktım. Bunun için falcı olmaya gerek yok. Siyasi bir analiz ve İzmir’in liderini, tüm algılardan uzak, doğru bir şekilde gözlemlemek, söylediklerini dinlemek yeterli…
O yazımdan sonra ben de bazı arkadaşlardan linç yedim. “Görürsün bak, Tugay AKP’ye geçince mosmor olacaksın” diyerek fikirlerimi eleştirdiler.
Bugün onlar yine ters köşe…
***
Bu tartışmalardan en çok zararı İzmir görüyor aslında…
Yetersiz bir bütçeyle, kazandıklarının yarısından fazlasıyla devlete olan SGK borcunu ödemeye çalışan İzmir’in ağır sorunları var.
5 milyon nüfusuyla Türkiye’nin üçüncü büyük şehri, mutsuz insanlar beldesi oldu.
İktidardan büyük destek gören Konya, Kayseri, Kocaeli gibi şehirler sınırlarını aşıp “modern kentleşme” örnekeri verirken İzmir sorunlarıyla baş başa bırakılıyor.
AK Parti İzmir İl Başkanı Bilal Saygılı, önceki gün bir TV kanalında İzmir’e en büyük desteğin kendi partileri zamanında yapıldığını söyledi, kamu yatırımlarından örnekler verdi.
Evet, deprem nedeniyle birçok okulumuz yenilendi, görüyoruz. Pırıl pırıl…
Şehir Hastanesi arı gibi çalışıyor, farkındayız.
Dizi dizi gökdelenlerimiz oldu ışıl ışıl…
Ama bunlar sadece görüntüde… Oysa bedende büyük sıkıntılar var.
Sürerkli artan göç dalgasıyla İzmir şiştikçe şişiyor, trafik arapsaçı...
25 yıldır yapılamayan çöp tesisleri örneğin… Her gün çöp kamyonları, atıklarını nereye dökeceklerini bilememenin gerginliğini yaşıyor. Oysa dibimizdeki Manisa’nın bile modern bir tesisi var.
İzmir Körfezi uzun zamandır sos veriyor. Koku, Büyükşehir’in çabasıyla giderilmeye çalışılıyor ama yetersiz…
İktidar da el atmalı.. Tıpkı Kocaeli’nde olduğu gibi…
Onat Tüneli, Buca metrosu ilerliyor ama özveriyle…
Daha bunlar gibi gövdede birçok sorun var ve belediyeler gibi kısıtlı bütçelere sahip yerel yönetimlerin tek başına kaldırabileceği bir sorumluluk değil bu…
Bu dev yatırımlara bütçe yetmez.
Üstelik, birçok proje de Cumhurbaşkanı Erdoğan'dan imza bekliyor, hem de aylardır...
Kentte işsizlik büyük boyutlarda… İş dünyası kendi derdine düşmüş, şehri düşündüğü yok . (Ne zaman oldu ki... Çoğu firma İzmir’den kaçmadı mı?)
***
Sözün özü İzmir şu an nefes alacağı yatırımları bekliyor.
Bugane kadar, iktidarla yürüttüğü olumlu ilişkilerle kentin birçok sorununu çözüme kavuşturan, en son yıllardır kangrene dönüşen otogarı belediyeye yeniden kazandıran Cemil Tugay daha birçokları için de İzmirlilerden destek bekliyor.
Çünkü hepimiz çok iyi biliyoruz ki, partizanlık, en çok İzmir’e zarar verdi. Turizmde bile geriye düştü, onlarca antik hazineye karşın…
Bu nedenle Cemil Tugay, nasıl bağımsızlığı tercih edip “İzmir’in artık beklemeye sabrı yok. İzmirliler için artık daha fazla çalışacağım” diye bir rota belirliyorsa, vatandaşın da ona güvenini yenilemesi ve algıcıların oyununa gelmemesi lazım…
Cemil Tugay her türlü iftiraya karşı dik durdu, direndi.
Parçalanan ve butlancıların eline düşen CHP’den ve daha şimdiden fikir ayrılıklarının yaşandığı Yeni Parti’den yana olmak yerine “Bağımsız” kaldı.
Siyaseti beklemeye aldı.
Bu İzmir için şanstır.
Çünkü ne CHP ne Yeni Parti iktidara gelmeden İzmir’in sorunlarını çözecek nitelikte değil…
Bundan sonra Cemil Tugay’a düşen görev, İzmir’in kriz halindeki sorunlarını gelecek yerel seçimlere kadar çözebilmek…
İzmir’in ruhunda nasıl bağımsızlık varsa, Tugay da bundan güç alacaktır.
Cemil Tugay sessiz bir güç, iyi bir lider…
Gelecekte hangi partide olacağını da hep birlikte göreceğiz.
Ancak AKP’nin de İzmirlilerin gönlüne girebilmek için, bu güzelim şehre yaşama gücünü, eski ahengini hissettirmesi gerek…
Bu fırsat şimdi önlerine geldi, doğru kullanır sorunları çözmede Cemil Tugay’a devlet desteğini verirlerse kendileri kazanır.
İşin sırrı samimiyet ve güven.
------------
15.08.2026
Hürol Dağdelen
[email protected]
GÜNCEL
Sayfa başına git