Şimdi size, bir baba olarak yüreğimizi kanatan bir ülke gerçeğini dile getirmek istiyorum. Gerçek verilerle, abartmadan…
Türkiye’de 15-24 yaş grubunda “ne eğitimde ne istihdamda” olan gençlerin oranı yüzde 22.9. Bu grupta yaklaşık 15-29 yaş arasında bulunan 4 milyon 749 bin genç ise "ne eğitimde ne de istihdamda". Bazı kaynaklar bu sayının 5 milyona yakın olduğunu belirtiyor.
85 milyon nüfuslu ülkemizin acı portresi..
Çalışmıyor, üretmiyor, geleceğini göremiyor. Mutsuz, umutsuz bir gençlik.
“Ev genci” denildiğinde ağrına gidiyor Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın ama acı gerçek bu…
***
Oysa o çocukların her biri, bin bir emekle büyüdü. Hem maddi hem de manevi açıdan inanılmaz bir uğraşla…
Sabahın karanlığından, gecenin yarılarına kadar her gün, neredeyse hayatlarının en güzel yıllarını okumaya, öğrenmeye, geleceğe hazırlanmaya ayırmış bir nesil…
İlkokuldan üniversite mezuniyetine kadar olan bu süreçte tek beklenti, eğitimini gördüğü mesleğini yapabilmek, para kazanıp hem kendi geleceğini planlamak hem de ailesine destek olabilmek…
Öyle bir aile ki, çocukları okusun diye, bütün maddi ve manevi mal varlıklarını, zamanlarını, hayatlarını vakfetmiş anne ve babalardan kurulu…
Onların, çocuklarına hiç karşılık beklemeden, kendi cebinde para olmasa bile, son kuruşuna kadar üniversitede okuyan oğluna kızına gönderen anne ve babaların yaptıklarını fedakarlıkları ödeyebilir misiniz?
Asla…
Peki neydi istedikleri?
Hiçbir şey… Sadece çocuklarının mutlu geleceği ve topluma eğitimli birey kazandırabilmenin huzuru…
Oysa şimdi onlar da mutsuz çocukları da…
Zira onca emeğe karşın, her başarılarında omuzlarımıza aldığımız “Bizim Çocuklar” kadar geçerli görünmüyor toplum nezninde eğitimine dirsek çürütmüş gençler…
Peki onlar da “Bizim çocuklar” değil mi?
Özel sektöre her iş başvurusunda sudan sebeplerle kapı dışarı edilen, mağdur edilen, üç kuruş paraya çalıştırılan, onuruyla oynanan, kamuda ‘mülakat” saçmalığıyla elenen, yerleri iktidar yanlısı diye beş para etmez beceriksiz personele tercih edilen bu eğitimli ama talihsiz gençlik en azından İzmir’de kendine bir umut kapısı bulmuştu, onu da yüzlerine vurdular.
Polis, jandarma zoruyla binalarını boşalttılar.
Üstelik, İzmirlinin tapulu bir malı olan tarihi bir mekandan, Meslek Fabrikası’ndan…
***
Yıllar önce, 25 yıldır ülkeyi yöneten iktidarın yapmayı beceremediği bir projeyi hayata geçirmişti İzmir Büyükşehir Belediyesi…
Ara eleman yetiştirme iş gücünü…
Aziz Kocaoğlu’nun başkanlığı döneminde, İzmir’in kurtuluş mücadelesi verdiği yıllarda, askerimize de korunak olan, eski bir un fabrikası olan bu tarihi yapıya sahip çıkılmış, tapusu alınmış, restore edilmiş ve gençlere iş kapısı olsun diye, “Meslek Fabrikası” adıyla hayata geçirilmişti.
10 yılı aşkın bir süredir çeşitli iş kollarında verdiği eğitimlerle gençlerin iş bulma umudu olmuştu Meslek Fabrikası…
Hem de her bir ders, hiçbir karşılık beklemeden ücretsiz verilmişti.
Bütün kurslar da günümüz iş dünyasına, ihtiyaçlara uygun hale getirilmişti.
“Bilişim Teknolojisi”, “İnşaat Teknolojisi, “Hukuk”, “Yiyecek içecek Hizmetleri”, “El Sanatları Teknolojisi, “Bahçecilik”, “Elektrik-Elektronik Teknolojisi”, “Makine Teknolojisi, “Metal Teknolojisi” ve daha niceleri…
Sadece ortaokul ve lise değil üniversite mezunu bile, bu kurslarla yeniden eğitim almış, kendisine “ara eleman” olarak iş bulmuştu.
O zaman da bir köşe yazımda Sayın Kocaoğlu’nu bu girişimden dolayı tebrik etmiş, “bu fabrika gençlerin umudu olur” demiştim.
Meslek Fabrikası’nın gençlere umut olan bu misyonunu önceki Başkan Tunç Soyer de desteklemiş ve geliştirmiş, şimdiki başkan Cemil Tugay da hem desteklemiş, hem de güçlendirmişti.
İktidarın, meclisteki çoğunluğundan güç alarak tarihi yapıları ele geçirme adımlarından biri olan Meslek Fabrikası’na İzmirlinin her türlü tepkisine rağmen ısrarla sahip çıkmaya çalışması, gençlere umut olan bu başarılı projenin karartılması anlamını taşıyor.
Çünkü biliyorum ki, diğer kentlerdeki tarihi binalarda olduğu gibi, Meslek Fabrikası binası da ihtimal ki, birilerine peşkeş çekilecektir.
Bu kadar güç kullanmanın, İzmirlinin bir değerine bu kadar saldırmanın başka bir anlamı yok bana göre…
İşleyen bir organizmayı, gençlere iş olanakları sağlayan bir eğitim sistemini yok etmeye çalışmak ayağa kurşun sıkmakla eş değerdir.
Oysa iktidarın, çaresiz bıraktığı gençlere sahip çıkıp yol gösterdiği, iş kapısı açtığı için teşekkür etmesi lazımdı İzmir Büyükşehir Belediyesi’ne…
Elinden alıp çarçur etmek değil…
Eğitimde geleceğe hiçbir yatırım yapmayan, artık üniversitede iş kapısı olmayan bölümlerde gençlerin zamanını öldürmesinde aracı olan, çağın bilgi sisteminin gerisinde kalan, yeni bölümler açamayan, hala köhne bilgilerle gençlerin parasını çarçur eden, mezuniyetinden sonra gençlere iş sağlayamayan, bu amaçlara özel sektörü planlayamayan, söz geçiremeyen, genç beyinleri iş için yalvar yakar hale getiren, söz verdiği halde mülakatı bitiremeyen aksine daha çok yaygınlaştıran, aileleri perişan eden bu iktidarın, çağdaş bir eğitim modeli sunan kurumlara düşmanca tavrı bundan…
5 milyon işsize “İş beğenmiyorlar, tembel bunlar” diyen zihniyet bu…
***
Bu nedenle…
İzmir Büyükşehir Belediye Başkanı Cemil Tugay’ı iktidarın bunca baskına direndiği, Meslek Fabrikası’nı siyasi geleceğini riske etme pahasına sahiplendiği, halkı gerek verdiği röportajlar gerek sosyal medya kanalında mesajlarıyla bilgilendirdiği, geri adım atmadığı, dik duruşu nedeniyle kutluyorum.
Kolay değil, neredeyse her CHP’li başkanın sudan sebeplerle tutuklandığı bir dönemde İzmirlilerden aldığı güçle, korkmadan liderlik yapıyor Sayın Tugay…
Bugün, emniyet güçlerinin sabahın 5’inde Meslek Fabrikası’na baskın yaptığı duyunca, konuşmacı olarak katıldığı Fransa’daki bir sağlık konferansından apar topar dönüp, direnişin simgesi haline gelen Cemil Tugay, İzmirlinin takdirini kazanmıştır.
***
İktidarın Meslek Fabrikası’nı kapatıp, İzmirlinin kalbini kırma pahasına ele geçirmeye çalıştığı binayı ne yapacağını bilmiyorum.
AK Parti İzmir cephesi de şu an sessiz…
Ancak CHP İzmir Teşkilatı yönetimi, gençler ve vatandaşlar, emniyet güçlerinin karşısında, her türlü müdahaleye karşı bir “İzmirli duruşu” sergiliyor, simgesel değerini kimselere bırakmıyor.
Demem o ki, iktidarın bunca tepkiye rağmen kendi cephesine katmak istediği Meslek Fabrikası binası gelecekte amacından saparsa, toplum yapısına uygun olmayan şekilde kullanırsa İzmirli bunu asla affetmez.
Ak Parti, İzmir’de en çok oy aldığı dönemin oranı olan yüzde 38’in 30’nu bile bulamaz ilk seçimde…
Ona göre.
------------------------------------
06.04.2026
Hürol Dağdelen
[email protected]
GÜNCEL
Sayfa başına git